شمارهٔ ۳۵۵ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی گل‌ها اشاره می‌کند و بیان می‌کند که زمان رویش آنها فرا رسیده است. او به شرم و زیبایی شخصیت محبوبش اشاره می‌کند که با آمدن گل‌ها هویدا می‌شود. شاعر از جاودانگی زیبایی محبوبش سخن می‌گوید و می‌گوید که هر ساله مانند گل‌ها، زیبایی او دوباره و دوباره ظاهر خواهد شد.