شمارهٔ ۳۷۹ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
معشوقه چو شاهد و باندام بود
عاشق چه زبان که خوار و بد نام بود؟
چون باده بکام باده آشام بود
باشد که سفال کهنه یی جام بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف معشوقه‌ای می‌پردازد که مانند شاهدی زیبا و جذاب است و عاشق در مقابل او احساس حقارت و بدنامی می‌کند. به نوعی، عاشق به باده‌ای تشبیه شده که در حال نوشیدن است و امیدوار است که سفال کهنه‌ای، همچون یک جام ارزشمند در اختیارش باشد. این شعر نمادین به احساسات عاشقانه و ناپایداری آن‌ها اشاره دارد.