شمارهٔ ۳۷۸ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مهرت ز ستم همیشه در میغ بود
نازت با من خصومت آمیغ بود
روزی که چو صبح سینه پر مهر کنی
یک دم زدن از ناز ودگر تیغ بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، سخن از عشق و پیچیدگی‌های آن به میان آمده است. شاعر به احساسات متناقض در رابطه اشاره می‌کند؛ از یک سو محبت و مهربانی، و از سوی دیگر درد و ستم. او به زمانی اشاره می‌کند که معشوق با محبت خود،تعداد اندکی از دردها را کاهش می‌دهد اما در عین حال، ناز و زیبایی او نیز درد و تیرگی‌هایی را به همراه دارد. در نهایت، اشاره به این دارد که روزی خواهد رسید که این محبت می‌تواند به روشنی صبح تبدیل شود.