شمارهٔ ۳۸۵ - و قال ایضاً فی مرثیة ابنه لماهلک بالغرق کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنرا که بوصل تو پناهی نبود
بهتر ز عدم پناه گاهی نبود
تو در دهن گوری و من بر لب گور
از لب بدهن دراز راهی نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به فقدان پناه‌گاه اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر نزد تو جایی برای پناه گرفتن نباشد، بهتر از عدم است. او همچنین به فاصله‌ای که میان خود و محبوبش وجود دارد، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ راهی برای رسیدن به هم وجود ندارد. در نهایت، این ابیات احساس عمیق تنهایی و دوری را منتقل می‌کنند.