شمارهٔ ۳۹۱ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ناامیدی و ناکامی در دستیابی به آرزوها و خوشبختی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در بقیه عمرش هیچ موفقیتی نخواهد داشت و هر آرزویی که امید داشته، به حقیقت نخواهد پیوست. همچنین، از لذت و خوشی واقعی که از شراب خالص (مستی) به دست می‌آید سخن می‌گوید و می‌افزاید که هیچ‌گاه نخواهد توانست از درد و رنج (جام) رهایی یابد. به طور کلی، این اشعار حس یأس و بی‌میلی نسبت به زندگی و لذت‌ها را منتقل می‌کند.