شمارهٔ ۴۵۴ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر شب ز تو جفت شیونم تا بسحر
چون صبح ز غم دم نزنم تا بسحر
وین جامۀ خواب را که نامش پلکست
بر مردم دیده نفکنم تا بسحر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و غم عاطفی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر شب به خاطر یاد محبوبش بی‌خواب می‌ماند و در صبح، از غم و اندوهش صحبت نمی‌کند. همچنین، او می‌گوید که پلک‌هایش که نماد خواب هستند، را نمی‌بندد تا صبح فرا رسد و همچنان در اندوه باقی می‌ماند.