شمارهٔ ۴۶۶ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات ناشی از غم و درد جدایی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند در زندگی خود از غم و اندوه در امان باشد. او همچنین به آتش و سوختگی اشاره می‌کند و می‌گوید که این آتش و آثار آن در زندگی همه وجود دارد و نمی‌توان از آن فرار کرد. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده واقعیت‌های تلخ زندگی و اجتناب‌ناپذیری غم و رنج است.