شمارهٔ ۴۷۶ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به کنایه به عظمت و ارتفاع ایوان‌های بلند و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند. همچنین به زیرزمین‌های پر از گنج و ثروت اشاره می‌کند. او از زیبایی و ارزش‌هایی که در زندگی وجود دارد سخن می‌گوید و به شناسایی و نگهداری از آن‌ها تاکید می‌کند. شاعر همچنین به نقل قولی از جوجو اشاره می‌کند که خرمن گندم را به جای دیگری منتقل کرده است و این موضوع نیز نمادی از بهره‌وری و استفاده از منابع است.