شمارهٔ ۵۰۱ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دلش می‌گوید که در حال شعف و شوق به سر می‌برد و نمی‌خواهد غم را به دلش راه دهد. او به معشوق اشاره می‌کند که نگاهش همه توجهش را جلب کرده و نمی‌خواهد هیچ چیزی، حتی غم، مانع عشق و لذت او شود. در واقع، شاعر می‌خواهد از هر چیزی که ممکن است او را غمگین کند، دوری کند و همواره به معشوقش توجه داشته باشد.