شمارهٔ ۵۰۵ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و longing اشاره دارد. شاعر از یار خود می‌خواهد که مانند سیم و زر درخشان باشد و او را به سوی خود بکشد. همچنین از او می‌خواهد که خاموش باشد و از زبانش استفاده نکند؛ زیرا دل او مانند ترازوی زرین است و باید با دقت و احتیاط برخورد شود. در کل، این ابیات به محبت عمیق و احساسات درونی شاعر نسبت به معشوق اشاره دارند.