شمارهٔ ۵۰۹ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر احساساتی عمیق نسبت به درد و غم ناشی از عشق را بیان می‌کند. او به احساساتی شبیه به شعله‌های آتش اشاره می‌کند که در دلش می‌سوزند و مانند شمعی است که بر اثر عشق می‌سوزد و رنج می‌کشد. شاعر از این تحمیل و عذاب درونی به شدت می‌گوید و نشان می‌دهد که چگونه عشق بر وجود او تأثیر گذاشته و او را به درد می‌آورد.