شمارهٔ ۵۳۳ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یاری که ز عشق اوست جانم غمناک
گل پیرهن از رشک رخش دارد چاک
در خاک نگه کرد چو رخسارم دید
یعنی که یکی اند بچشم زر و خاک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت از عشق و پشیمانی سخن می‌گوید. دلش غمگین است و زیبایی معشوقش باعث شده که لباسش زخم‌هایی ناشی از رشک ببیند. وقتی در خاک می‌نگرد، می‌بیند که چشمش به زیبایی معشوق و خاک هر دو یکسان می‌نگرد، یعنی هر دو در یک سطح قرار دارند.