شمارهٔ ۵۳۵ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون دید فسرده بر رخم ده تو اشک
کرد از رخ من باستین یکسو اشک
شمعم که مرا بریش خند آن دلبند
سر می برد و می سترد از رواشک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف احساسات عمیق شاعر در برابر معشوقش می‌پردازد. شاعر از اشک‌های خود سخن می‌گوید که به خاطر درد و رنج فراق و غم به چهره‌اش نشسته‌اند. او خود را مانند شمعی تصور می‌کند که در اثر عشق می‌سوزد و می‌پاشد، و معشوقش با خنده‌ای دلربا باعث می‌شود که این دردها کمتر شوند. در کل این شعر احساسی از غم و زیبایی عشق را به تصویر می‌کشد.