شمارهٔ ۵۴۸ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برده گل از رخ چو گلنار تو رنگ
و آورده ز شرم گل بر بار تو رنگ
با روی تو روزگار گل رفت در آنک
می آرد و می برد ز رخسار تو رنگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت چهره معشوق است. شاعر با تشبیه رنگ رخسار معشوق به گلنار، به لطافت و شگفت‌انگیزی او اشاره می‌کند. همچنین، شاعر برای نشان دادن تاثیر چهره معشوق بر روزگار، بیان می‌کند که زیبایی او باعث می‌شود گل‌ها به شرم بیفتند و رنگ رخسار او را به یاد داشته باشند. به طور کلی، این شعر عشق و زیبایی را به تصویر می‌کشد.