شمارهٔ ۵۵۱ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر در حال توصیف لحظه‌ای عاشقانه است که در آن بر خاک سر خیابان معشوق خود بوسه می‌زند و امید به وصال دارد. ناگهان، معشوق (بت مشکین‌خال) به او نزدیک می‌شود و در گوشش می‌گوید که غم فراموشی را با نوشیدن مسکر و مالیدن خاک به لب خود از بین ببرد. این مضمون احساساتی از عشق و شوق وصال را به تصویر می‌کشد.