شمارهٔ ۵۵۵ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با رنگ رخ تو بر سمن خندد دل
جز زلف تو جای خویش نپسندد دل
در زلف تو دانی بچه پیوندد دل؟
خود را برسن بر تو همی بندد دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دل‌باختگی و عشق خود به معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید که دلش تنها با دیدن چهره معشوق شاد می‌شود و جز او هیچ چیز را نمی‌پسندد. دل او به زلف‌های معشوق وابسته شده و تمام وجودش به او پیوند خورده است. به معنای دیگر، عشق و زیبایی معشوق تمام دل و زندگی او را پر کرده است.