شمارهٔ ۵۷۷ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات شاعر نسبت به یاری می‌پردازد که از او جفا دیده است. شاعر پس از تحمل رنج‌ها، حال دل خود را به آن یار می‌گوید، اما یار با سوالی از او می‌خواهد بگوید چه منت و لطفی از خود به شاعر نشان داده است. شاعر به شکلی از بی‌توجهی یار به زخم‌های خود سخن می‌گوید و از بی‌وفایی او گلایه‌مند است.