شمارهٔ ۵۸۵ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زندگی خود راضی است و خوشحال است که روزی را که در غم و اندوه غرق شده، پشت سر گذاشته است. او به دل خود می‌گوید که مرگ، فقط یک مرحله دیگر از زندگی را در پس‌زمینه‌اش قرار داده است.