شمارهٔ ۵۹۱ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنجی که به خاطر عشق و زیبایی معشوقش دارد، صحبت می‌کند. او زیبایی معشوقش را با زلف‌هایی که به هم ریخته و چهره‌اش که آثار پریشانی را دارد، توصیف می‌کند. همچنین، او از سرگردانی و دردی که در دلش احساس می‌کند، سخن می‌گوید و به نوعی خود را به حال معشوق واگذار کرده است.