شمارهٔ ۵۹۵ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به درد و رنجی دارند که انسان در زندگی تجربه می‌کند. شاعر می‌گوید که حتی اگر آب بنوشد یا بخوابد، باز هم درد و رنج پیدا می‌کند. او متوجه می‌شود که هر چیزی که می‌تواند به او آرامش بدهد، در واقع منجر به ناراحتی‌اش می‌شود، چون همیشه رنج او ناشی از نگاه به مشروب (شراب) است. این ابیات نشان‌دهنده تضاد میان جستجوی آرامش و ناامیدی در زندگی هستند.