شمارهٔ ۵۹۶ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس اشک که از دیده بحاصل آرم
از آب دو چشم پای در گل آرم
در چشم نماند آب و ترسم زین پس
چون شمع زدیده آتش دل بارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که اشک‌هایش به حدی است که دیگر نمی‌تواند بیشتر بریزد. او تأکید می‌کند که دیگر در چشمانش آبی نمانده و این موضوع او را نگران کرده است. در نهایت به حالتی تشبیه می‌شود که مانند شمعی است که سوخته و در دلش آتش دارد. در کل، شعر بیانگر غم و ناراحتی عمیق شاعر است.