نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵۰ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دیشب من و صبح از غمت دم نزدیم

کمتر از یکی آه بود هم نزدیم

بودیم همه شب من و اختر تا روز

درهم زده چشم و چشم برهم نزدیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از حال و هوای ناخوشایند خود و عدم صحبت درباره غم و ناراحتی‌اش در شب گذشته سخن می‌گوید. او و اختر (نجوم) تا صبح بیدار بوده‌اند و حتی یک لحظه هم به هم نگاه نکرده‌اند. این بیان نشان‌دهنده‌ی غم و سکوت عمیق اوست.