شمارهٔ ۶۶۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها بیانگر این است که ما هسته و اصل وجود هستیم و در عالم انسانی، به عنوان جویندگان حقیقت و حکمت، فرمانروایی می‌کنیم. ما مانند شمعی هستیم که در آتش غم می‌سوزیم و دردها و سختی‌های زندگی را تحمل می‌کنیم، اما از طریق این فرسایش، به جان و روح خود افزوده و تعالی می‌یابیم.