شمارهٔ ۷۰۲ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شمعم که شدست جان من دشمن من
صد تو غم دل گرفته پیرامن من
بر یاد لب تو وقت جان دادن من
جان خنده زنان برون شود از تن من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از عشق و غم خود می‌گوید. او بیان می‌کند که عشقش به معشوق، جانش را به خطر انداخته و غم‌هایی که از دوری او دارد، او را احاطه کرده است. در لحظاتی که به یاد لب‌های معشوق می‌افتد، احساس می‌کند که جانش به حالت خنده و شادابی از بدنش خارج می‌شود.