نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۹۱ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر دوش بتم تالۀ من بشنودی

با سنگ دلی بر دل من بخشودی

وانچ از غم او کشید این سوخته دل

گر خود شب دوشینه بدی بس بودی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و درد ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به معشوق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر او در شب گذشته به دل او گوش می‌داد و دلی سنگی نمی‌داشت، شاید می‌توانست غم‌های او را درک کند. شاعر این احساس را بسیار تلخ و عذاب‌آور می‌بیند و ابراز می‌کند که درد و غم ناشی از عشق او را به شدت رنج می‌دهد.