شمارهٔ ۷۹۲ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به شکل استعاری به جنگ و فتنه‌گری اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر کسی از درخت گل صحبت کند، ممکن است دچار مشکلات شود. اما اگر با جشن و شادمانی به می و موسیقی بپردازد، احساس خوشحالی و لذت خواهد کرد. به نوعی می‌توان فهمید که در دنیای پر از جنگ و خونریزی، انتخاب شادی و زندگی بهتر از درگیری و خشونت است.