نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۹۹ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر باز آیی دلم بمن باز آری

هوشم بدل و روان بتن باز آری

جانی که ز تن برفت اگر رای کنی

ازنیمه رهش بیک سخن بازآری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و longing (دلتنگی) شاعر می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که اگر دوباره به او بازگردد، دلش را شاد کند و زندگی‌اش را دوباره روشن و پرانرژی سازد. او اشاره می‌کند که حتی اگر روح او از جسمش جدا شود، با یک کلام می‌تواند دوباره به زندگی و ارتباطی که داشتند، برگردد. در کل، این شعر در بردارنده‌ی احساسی عمیق نسبت به عشق و آرزو برای بازگشت معشوق است.