نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۲ کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر مهرۀ ما از تو جدا افتادست

این نیز هم از طالع ما افتادست

داری لب و دندان و دهانی شیرین

تلخیّ زبانت از کجا افتادست؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به جدایی و فاصله‌ای که بین خود و معشوقش ایجاد شده اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر مهره‌ای از او جدا شده، این موضوع به سرنوشت او برمی‌گردد. همچنین، با وجود زیبایی‌های ظاهری معشوق (لب و دندان و دهان شیرین)، سوال می‌کند که چرا تلخی زبان او نشأت گرفته است. این ابیات نشان‌دهنده احساس ناکامی و نارضایتی شاعر از رفتار یا کلام معشوق است.