شمارهٔ ۸۸ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اشکم که ز خون چو دردی شیره شدست
وز رفتن او دو چشم من خیره شدست
از دیدۀ بیچاره نمی باید دید
کین آب ز سر چشمۀ دل تیره شدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از درد و غم ناشی از جدایی و رفتن محبوب می‌گوید. اشک‌هایش مانند خون جاری شده و چشمانش به خاطر فقدان او خیره و نگریان است. او معتقد است که چشم‌هایش نباید به دنیا بنگرد، زیرا این اشک‌ها از دل محزونش سرازیر شده است.