شمارهٔ ۸۶ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر افتدم آن ماه شبی مست بدست
بسپارم جان خود بدو دست بدست
ور دامن یار نیست پیوست بدست
دانم که گریبان خود هست بدست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عاشقانه و وابستگی عاطفی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر در شب خاصی در غم و مستی بیفتد، جان خود را به معشوق می‌سپارد. همچنین اگر نتواند با یار خود ارتباط برقرار کند، به خوبی می‌داند که مشکل از خود اوست و باید به خود نگاه کند. این شعر در واقع نشان‌دهندهٔ تضاد درونی و جستجوی عشق و پیوستگی است.