شمارهٔ ۱۶ افسر کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد تا جام می را سرشار کند و روح و جان را معطر سازد. او به نام خداوند از گلی سخن می‌گوید که هرگز آسیب نمی‌بیند و بر رازهای عاشقی اشاره می‌کند که عشق و جستجو را به سوی معشوق هدایت می‌کند. شاعر بر ناراحتی و درد بلبل که نتوانسته صدای خود را به گل برساند، تأکید می‌کند و در پایان از دلدار می‌خواهد که عهد خود را نشکند، تا او نیز وفادار بماند.