شمارهٔ ۱۸۱ افسر کرمانی
افسر کرمانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خلاف تلخ‌کامی‌های دیرین
بیا، بوسی بده ای جانِ شیرین
کرم کن، تا بیفزاید به دولت
تو شاه حسن و من درویش مسکین
زنخدانی که دارد، بارک الله
ندارد این لطافت سیب سیمن
کجا عنبر، چون آن زلف شبه گون
کجا مرجان، چو آن لعل می آگین
ملک باشد لطیف، اما نه چندان
پری باشد نکو، اما نه چندین
به شعر افسر و زیبایی او،
ملک‌ها، در فلک‌ها، برده تحسین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان زیبایی‌ها و لطافت‌های محبوبش می‌پردازد و از غم‌های گذشته فاصله می‌گیرد. او از محبوبش می‌خواهد که با بوسه‌ای محبت و خوشی را به زندگی‌اش بیاورد. شاعر می‌گوید که محبوبش با لطافت و زیبایی‌اش همچون سیب و مرجان است و او هرگز این زیبایی را در دیگران نمی‌بیند. همچنین او به این نکته اشاره می‌کند که هرچند شخصیت‌های زیبا وجود دارند، اما هیچ‌کس به اندازه محبوبش دلربا نیست. اشعار او تحسین و ستایش ملک‌ها را به دنبال دارد.