شمارهٔ ۲ کسایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر تصویری از آسمان را به نمایش می‌گذارد که مانند یک خیمه بر افراشته شده و به رنگ دیبای کبود است. میخ این خیمه نیز از گل‌های سمن و نسرین ساخته شده است. این توصیف نمایانگر زیبایی و لطافت طبیعت است.