شمارهٔ ۲۹ کسایی
کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چگونه سازم با او چگونه حرب کنم
ضعیف کالبدم من نه کوهم و نه گوم
وفاش عاریتی ، عیب و عار او فانی
به عیب عاریتی چیز بر ، چرا فَنوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به چالش‌های درونی خود می‌پردازد. او می‌گوید که چگونه می‌تواند با دیگران رابطه برقرار کند در حالی که احساس ضعف و ناپایداری دارد. او اشاره می‌کند که وجودش ضعیف است و به راحتی تحت تأثیر قرار می‌گیرد و به عیوب خود و دیگران می‌اندیشد. در نهایت، او به این می‌اندیشد که چرا باید به عیوب خود و دیگران اهمیت دهد، زیرا همه چیز فانی است.