شمارهٔ ۳۲ کسایی
کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نسوز نامرده ، ای شگفتی کار
راست با مردگان بگونه شدیم
خوب گر سوی ما نگه نکند
گو مکن ، شو که ما نمونه شدیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نوعی با مفهوم مرگ و زندگی اشاره دارد. او بیان میکند که ما به شکلی با مردگان پیوند خوردهایم و اگر کسی به ما توجه نکند، این موضوع تاثیری بر ما ندارد. احساس انزوا یا نادیده گرفتن در این چیدمان مطرح شده است.