شمارهٔ ۳ کسایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تلخی‌های زندگی و ناامیدی اشاره دارد. شاعر از حسرت و آرزوهایی صحبت می‌کند که در واقعیت برآورده نشده‌اند. او از دشواری‌های زندگی و عدم تحقق امیدهایش می‌گوید و حس می‌کند که بختش او را رها کرده است.