شمارهٔ ۴ کسایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت اشاره به این دارد که هنگامی که مردم با حیوانات و یا چیزهای دیگر هم‌راستا می‌شوند و به آنها عمل می‌کنند، در حقیقت خودشان در نظر خرد و درک عمیق، در وضعیت رنج و بی‌خبری هستند. به عبارت دیگر، به نظر می‌رسد که انسان‌ها وقتی به کارهایی دست می‌زنند که تنها با ظواهر سازگار است، در واقع از حقیقت و درک عمیق خود دور می‌شوند.