مدح حضرت علی (ع) کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر
بستود و ثنا کرد و بدو داد همه کار
آن کیست بدین حال و که بوده است و که باشد ؟
جز شیر خداوند جهان ، حیدر کرّار
این دین هدی را به مثل دایره‌ای دان
پیغمبر ما مرکز و حیدر خط پرگار
علم همه عالم به علی داد پیمبر
چون ابر بهاری که دهد سیل به گلزار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش مقام علی بن ابی‌طالب (علیه السلام) می‌پردازد و او را به عنوان شیر خداوند و محور دینی معرفی می‌کند. شاعر بیان می‌کند که پیامبر اسلام، علی را به عنوان مرکز دانش و ایمان معرفی کرده و او علم و کمال را به دیگران منتقل کرده است. همچنین به تشبیه علی به دایره و پیامبر به مرکز آن اشاره می‌کند، نشان‌دهنده ارتباط عمیق و بنیادین آنهاست.