کتان و ماه کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
تا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا
بر دلم گشت فزون از عدد ریشه‌ش ریش
ماهرویا، به سر خویش، تو آن خیش مبند
نشنیدی که کند ماه تبه جامهٔ خیش ؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به موضوع عشق و زیبایی اشاره دارد. او می‌گوید که وقتی معشوق با زیبایی خود دل او را در دست دارد، احساساتش بیش از حد معمول می‌شود. همچنین او به معشوق توصیه می‌کند که به خود نپردازد و سرش را بالاتر گیرد، چرا که زیبایی‌اش می‌تواند موجب حزن و غم دیگران شود. در واقع، شاعر به تاثیر زیبایی بر دل‌ها و عواطف انسانی اشاره می‌کند.