قطرهٔ باران کسایی
کسایی مروزی / دیوان اشعار / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بر پیلگوش قطرهٔ باران نگاه کن
چون اشکِ چشمِ عاشقِ گریان همی شده
گویی که پرِّ بازِ سپید است برگِ او
منقار باز، لؤلؤ ناسفته بر چده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به زیبایی قطره باران را با اشک چشم عاشق مقایسه می‌کند و آن را نمادی از عشق و احساسات عمیق می‌داند. همچنین، قطره باران را به مرواریدی بی‌نظیر و برگ سوسن را به باز تشبیه می‌کند.