غزل شمارهٔ ۱۳۴ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به نوشیدن و استفاده از شراب برای شادابی و زندگی می‌پردازد. شاعر از باغ جان می‌خواهد که با شراب آب دهید و صبح را با شادی و رنگ و روشنایی تابانید. او به زیبایی‌های صبح و حضور معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که باید غم‌ها را رها کرد و به شادمانی پرداخت. در ادامه، او به سرزندگی و خوشی تأکید کرده و به پرکردن جام‌ها، نعمت‌های روز و زندگی اشاره می‌کند. شاعر همچنین به مضامینی چون توبه و عقل اشاره می‌کند که باید آزادانه و بدون قید و بند زندگی کرد. در نهایت، او غم‌ها را به کناری نهاده و بر لزوم شادی و خوشی تأکید می‌کند.