غزل شمارهٔ ۲۴۳ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها بیان می‌کند که با خیال راحت و دل آرام، به سفر به نواحی مختلف می‌رود. ابتدا به ری اشاره می‌کند و از آنجا تصمیم دارد به خراسان سفر کند. او در این سفر به زیارت تربت بسطام و سپس به طوس و باغ آرزوهایش می‌رسد. شاعر احساس می‌کند که پس از این سفر، انگار حج را به جا آورده و به مراتب بالای روحانی می‌رسد. اما در نهایت می‌گوید که خداوند آنچه را دلم می‌خواست نخواست و به همین دلیل، هر لحظه آگاهی از دل سوزانش دارد.