غزل شمارهٔ ۲۴۷ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان فداکاری و عشق عمیق شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که جان و جهانش را به پای محبوب تقدیم می‌کند و حتی ارزش جانش را در برابر محبوب نمی‌داند. او از درگاه محبوب تقاضا دارد که هنوز وامی از لب او نگرفته و در عوض هزار جان را تقدیم کند. شاعر ارزش لعل محبوب را بالا می‌داند و می‌گوید که حتی اگر هزار کان طلا نیز فراهم کند، باز هم در برابر محبوب ناچیز است. او عاشقانه از مشکلات و دردسرهایی که برای رسیدن به محبوبش دارد صحبت می‌کند و در نهایت بر این نکته تأکید می‌کند که تمام ثروت و گنج‌های خود را به رایگان به معشوق تقدیم می‌کند.