غزل شمارهٔ ۹۱ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عشق و دلتنگی شاعر می‌پردازد. او از عشق معشوقش می‌گوید که دلش در خیال او به شدت می‌تپد و هر لحظه جان تازه‌ای به پای او می‌ریزد. لبخند معشوق باعث شادی دیگران می‌شود و شاعر به زیبایی‌های او اشاره می‌کند. همچنین، او از درد و رنج جدایی و تأثیر آن بر زندگی‌اش سخن می‌گوید، به‌طوری‌که جدایی او را دچار عذاب‌ها و دلتنگی‌های شدید می‌کند. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که حتی یک شب وصال معشوق را تجربه کند و از آن خوشی و سروری بپوشاند.