غزل شمارهٔ ۹۸ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. او از زلف‌های پرپیچ و خم معشوق، عطر خوش عنبر که از باد می‌آید، و زنجیرهای غم که افلاک به وجود آورده‌اند، صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که زیبایی معشوق به قدری است که حتی احساسات او را تحت تأثیر قرار می‌دهد و ایمان شخصیتی را که به او علاقه‌مند است، تحت فشار قرار می‌دهد. لب‌های شیرین معشوق هم به لطف و مهربانی او اشاره دارد و در پایان شاعر به این نتیجه می‌رسد که این درد و احساسات، نتیجه زیبایی و جذابیت معشوق است.