نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۶ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

من که خاقانیم نموداری

مختصر دیده‌ام ز طالع خویش

گرچه هر کوکب سعادت بخش

برگذر دیده‌ام ز طالع خویش

بیت اولاد و بیت اخوان را

بسته در دیده‌ام ز طالع خویش

لیکن از هشتم و ششم خود را

کم ضرر دیده‌ام ز طالع خویش

بس که بیت الحیات را ز نخست

شیر نر دیده‌ام ز طالع خویش

باز وقت ظفر به بیت‌المال

سگ‌تر دیده‌ام ز طالع خویش

سر خر کو به خواب در بخت است

دورتر دیده‌ام ز طالع خویش

پس به بیداری آزمایش را

دم خر دیده‌ام ز طالع خویش

هست صد عیب طالعم را لیک

یک هنر دیده‌ام ز طالع خویش

که نماند دراز دشمن من

من اثر دیده‌ام ز طالع خویش

بر کس آزار من مبارک نیست

اینقدر دیده‌ام ز طالع خویش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر نگرش شاعر به سرنوشت و طالع خود است. او با اشاره به تجربیاتش، به تحلیل وضعیتی که از نظرش به نوعی آموخته است، می‌پردازد. شاعر از نقاط ضعف و قوت سرنوشتش سخن می‌گوید و به رغم تمام مسائل و عیوبی که در زندگی‌اش وجود دارد، یک هنر یا ویژگی مثبت را در خود می‌بیند که باعث می‌شود دشمنانش نتوانند به او آسیب برسانند. در کل، شاعر با امید و اعتماد به نفس به الطاف سرنوشتش نگاه می‌کند و بر ثابت ماندن در برابر دشمنان تأکید دارد.