شمارهٔ ۲۷۰ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این غزل به تمایز میان خوب و بد و تأثیر آن بر روابط انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی در مورد او بد بگوید، او تصمیم می‌گیرد که به بدی پاسخ ندهد و همیشه به نیکی سخن بگوید. شاعر به وفاداری خود به خوبی تأکید می‌کند و حتی اگر طرف مقابل بدی کند، او باز هم حسن برخورد خود را حفظ خواهد کرد. او به این باور است که نیکی و بدی ویژه‌ی شخصیت افراد است و در نهایت بر این مبنا می‌خواهد جوهر درونی خود را به نمایش بگذارد.