نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۳ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

نیک مردی کجاست خاقانی

که در او درد مردمی یابی

نیست مرغی که حوصله‌ش به جهان

دانه پرورد مردمی یابی

خود جهان مخنث آن کس نیست

که در او مرد مردمی یابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به دنبال مردی نیک است که درد و رنج انسان‌ها را درک کند و برای رهایی آن‌ها تلاش کند. او اشاره می‌کند که در دنیای امروزی، کم‌تر کسی پیدا می‌شود که واقعاً از وضع مردم آگاه باشد و به آنها اهمیت دهد. در واقع، این دنیا به نظر شاعر خالی از مردان واقعی و با احساس است.