نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱۵ خاقانی

خاقانی شروانی / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

مدح کریمان کنم، چرا نکنم لیک

قدْح لئیمان مرا شعار نیابی

در همه دیوان من دو هجو نبینی

در همه گلزار خلد خار نیابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش بزرگواران و کریمان می‌پردازد و می‌گوید که چرا باید از آن‌ها تمجید نکند. او تأکید می‌کند که در آثارش هیچ هجویی (انتقاد) نسبت به دیگران وجود ندارد و همچنان که در باغ بهشت هیچ خار (نقص) پیدا نمی‌شود. این مضمون نشان‌دهنده‌ی سلیقه لطیف و نگاه مثبت شاعر به انسان‌های نیکوکار و دوری از قضاوت‌های منفی است.