رباعی شمارهٔ ۱۲۱ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دیدی که نسیم نوبهاری بوزید
ما را ز بهار ما نسیمی نرسید
دردا که چو گل پردهٔ خلوت بدرید
آن گل‌رخ ما پرده نشینی بگزید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از نسیم بهاری صحبت می‌کند که بر می‌وزد، اما او و عاشقانش از زیبایی و لطافت این نسیم بی‌بهره‌اند. حسرت می‌خورد که مانند گلی که پرده خلوتش را پاره کرده، زیبایی و عشق او هم به دور از دسترس مانده و از آن فاصله دارد.